Nuri Can Sanat Edebiyat Sitesi

Ltfen giri yapn veya ye olun.

Kullanc adnz, ifrenizi ve aktif kalma sresini giriniz
Gelimi Arama  

Haberler:

SMF - Just Installed!

Sayfa: [1]   Aa git

Gnderen Konu: Vicdan Kalbin Terazisi mi?  (Okunma says 558 defa)

NuriCAN

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • leti: 1294
Vicdan Kalbin Terazisi mi?
« : Mart 06, 2011, 10:42:39 am »
 

Vicdan nedir?
Zalým ile mazlumu, acýmasýzlýkla merhameti, haklý ile haksýzý, insanýn içindeki iyi ile kötüyü, hayýr ile þerri ayýrt etmeye yarayan önemli bir duygudur. Hemen herkeste, bir görüntü yada olay karþýsýnda bu duygunun varlýðý ve etkisi hemen anlaþýlýr...

Daha önceki yazýlarýmda da üstüne basa basa vurguladýðým gibi, dünyada en kutsal, en deðerli þey nedir diye sorsalardý bana, herhalde hiç tereddütsüz vicdandýr derdim “sevgidir”, “ merhamettir” derdim. “Ýnsanýn sevildiðini bilmesidir.” derdim. “Daha da güzeli sevmeyi ve sevilmeyi bilmesidir.”

Sevmenin bir çýlgýnlýk, aðlamanýn bir zaafiyet ya da, bir zayýflýk olduðunu düþünenlere acýyorum. Oysa ki sevmek, güçlü olmak, insan tarafýmýzý bulmak demektir. Sevmek; dünyaya, insana, hayvanlara, bitkilere yani doðaya hilesiz bakmak, doðayý ve doðadakileri her halleriyle benimsemek demektir. Vicdan, merhamet ve dürüstlüðümüzdür sevgi. Hayata umutlu bakýþýmýz, yaþama sevgiyle sarýlýþýmýzdýr. Bir kuþun kanadýnýn kýrýlýþýna yüreðimizin titreyiþidir, yanýþýdýr.

Sevenlere deðil, asýl dünyada sevmeyen, sevemeyen, sevilmeyen ve sevmesini bilmeyenlere acýmalý. Sevebilen insan yaþamý, yaþamýn derinliðini, kendini ve ruhunun iç derinliðini keþfeden insandýr. Aþk deðil midir insaný erdemleþtiren, güzelleþtiren dostlar? Derinliðimiz, güzelliðimiz aþktan deðil mi? Oysaki aldýðýmýz kültür, içinde yaþadýðýmýz sistem ve zaman o kadar sahte ki... Gülüþler, dokunuþlar, bakýþlar sevgi sözleri bile hepsi sahte geliyor insana.

“Benliði hor ve hakir kýlýp, insaný yükselten aþk ve sevgidir. Onsuz bütün beden tamahtan ibarettir. Tamah ise alçaltandýr. Sevgi ve þefkat insanýn, öfke ve þefkat ise hayvanýn temel hasletleridir. Sevgi güneþtir, ama kusurlarý örtmede gece gibi olun!” der Mevlana.

Aþk hilesiz sevmektir dostlar ve sevgiyi taa ruhunun derinlerinde hissedebilmektir. Bence sevebilen insan talihli insandýr, güzel insandýr, erdemli ve saygýn insandýr. Saygýnlýðý ve sevilmeyi hak eden insandýr.

Güzelliklerin, inceliklerin öz kaynaðý deðil midir sevgi! Karda, kýþta bile olsa insanýn içini ýsýtan, þiir duygusunu yeþerten, sevdalarýn mana tezgahýnda dokunan ve bakýnca gözlerde kutsal þiir gibi okunan, derin bir mana deðil midir sevgi! Sevgi, yüreðini güzelliklerle beslemek, ruhunu kinden, fesattan, hasetten, iftiradan yalandan, kýskançlýklardan, kötülüklerden arýndýrmak deðil midir?

Yönünü sevgiye çeviren insan çevresine sevgiyle, saygýyla bakmasýný, yüreðini düþmanlýklardan, kirlerden; kinlerden arýndýrmasýný da bilir. Çünkü insanýn içindeki canavarý dizginleyen bir güçtür sevgi. Ýçinde sevgi, merhamet taþýmayan insanýn, acýma duygusu da olmaz, düþ kuramaz, düþünemez.. Dolayýsýyla içinde sürekli baþkalarýna karþý kin, nefret, kötülük besler. Merhametsiz, acýmasýz ve zalim olur. Oysa ki, insan olarak her insanýn mutlak sevmesi, düþ kurmasý, düþünmesi, gülmesi aðlamasý gerekmiyor mu? Hani ünlü bir söz vardýr ” Yürek yanmayýnca göz yaþarmaz.” derler ya, iþte onun gibi bir þey.

Ben insanýn maddiyatýna ve mevkisine deðil, insanýn kiþiliðine, insani deðerine önem ve deðer verilmesinden yanayým. Görünüþe ve þakþaklara aldanmamak gerekir. Ýnsanýn insani deðerleri içinde, ruhunda ve gözlerinde saklýdýr. Ýçinde çirkinlikler besleyen insaný hangi makam, hangi maske, hangi elbiseyle donatýrsanýz donatýn çirkinliðini gözlerinden görürsünüz, bakýþlarýndan anlarsýnýz.

Ýnsanýn niteliklerini ve sevme yetilerini geliþtirerek týrmanacaðý yüksek düzeye; nitelik ve erdem basamaklarýna ancak sevgiyle çýkýlabilir. Sevgisiz bir insan, vicdanýný devreden çýkardýðýnda yapamayacaðý haksýzlýk, yapamayacaðý vicdansýzlýk, düþünemeyeceði kötülük kalmaz. Yani sevgiyi, merhameti yüreðinden dýþlayan bir insan, alçalmayý seçmiþ demektir. Vicdan devreden çýkartýldýðýnda, insani hiç bir parýltý, hiç bir deðer kalmaz insanda ve o insan alçalmayý seçmiþse zaten ineceði düzeyin de sýnýrý olmaz, alçaldýkça alçalýr. Bu tür insanlarý genelde karakol yada hapishanelerde insanlara salt iþkence yapmak için tutarlar. Eski dönemlerde de bunlara cellat denirdi.

En sevmediðim insan tipi çýkarcý, yalancý, iftiracý, içten pazarlýklý, hani derler ya saman altýndan su yürüten yada yýlan gibi yanýna yaklaþýp gizlice sokan, insani hiç bir nitelik taþýmayan yalaka tiplerdir. Hani kendisinden güçlü gördü mü “Elini öp’im abi !” deyip, önünde doksan derece eðilen. Zayýfý gördüðünde kabadayýlýðý tutan ve gücü yettiðince ezmeye çalýþan, biraz zoru gördüðünde ise sahtekarca milliyetçi ya da dindar ayaklarýna bürünen vicdansýz, merhametsiz, acýmasýz insan tipidir. Bu tip insanlar her yerde mevcut. Ýhtiraslarýna ulaþmak için izledikleri yol, yöntem ve entrikalarla alçalabildikleri kadar alçalýrlar. Hayatým boyunca bu tip insanlardan hep kaçmaya, uzak durmaya çalýþmýþýmdýr. Onlarla ayný ortamý, ayný havayý soluduðumda hep tedirgin olurum. Sevgisizlikleri, kirlilikleri üzerime bulaþýr diye..

Sevgiden ve kitaplardan korkmamalýdýr insan. Sevgiden ve kitaplardan korkan kimseler, içlerinde aydýnlýk taþýyamazlar. Çaðý da yakalayamazlar. Günümüz insanýnýn ve gençliði; bir tuzaða düþürülmek isteniyor.Ucuz tv programlarýyla (kitaptan ve gerçek sevgiden uzak), günübirlik aþk dedikodularýyla insanlar uyuþturuluyor. Kendilerine ucuz, kalitesiz tv programlarý izlettirerek, insanlar okumaktan uzaklaþtýrýlýyor.Kitaptan yoksun yaþamak ise, insanlarýnýn doðruyu bulmalarýný zorlaþtýrýyor. Oysa herkes biliyor ki, tarihte yükselmenin, geliþmenin ve aydýnlanmanýn yaþandýðý zamanlar; yüreklerin kitapla ve sevgiyle beslendiði çaðlardýr. Savaþ, karanlýk, cehalet ve düþmanlýk dünyanýn ve insanýn baþýna sürekli felaketler, belalar getirmiþtir.

Çaðý yakalamak, çaðdaþlaþmak ve çaðlar öncesini anlamak için öncelikle insanýn yüreðini sevgiye ayarlamasý, kini ve nefreti Kaf Daðýnýn ötesine kovalamasý, insaný erdemli insan kýlan zeka ve sevgiyi ön plana almasý gerekir.

Ýnsan sevmediði birine malýný verebilir belki, parasýný verebilir ama en deðerlisi olan sevgisini, sevmediði birine verebilir mi? Cebindeki parayý, üstündeki eþyayý vermek, sanýldýðý kadar önemli de deðildir bence. Çünkü bunlar sevdikleriniz kadar kýymetli de deðildir. Ama insan sevmediði birine en deðerli þeyini veremez, yüreðini, sevgisini
veremez.

Malýný ya da kumarda parasýný kaybeden de çok þey kaybetmiþ sayýlmaz. Çünkü onlarý yeniden kazanma þansý var. Herhangi bir kaza ya da olayda cesaretini yahut ümidini kaybeden de çok þey kaybetmemiþtir. Onlarý yavaþ yavaþ yeniden kazanabilir. Ama onurunu, haysiyetini, insanlýðýný kaybeden kiþi her þeyini kaybetmiþ sayýlmaz mý? Onun bir daha kazanma þansý mümkün müdür?... Sevgi ve vicdanýnýzla baþbaþa kalýn diyorum... Yazýmý 80’li yýllarda yazdýðým bir þiirimle noktalýyorum...


Ben Yokum

Güzellik bu denli ucuzsa
ve bu denli çirkinse yaþamak
nankörse emek
çýkarsa her kapýnýn anahtarý
ben yokum

ben yokum
bir gecelik iliþkiler kadar deðersizse aþk
parayla ölçülüyorsa dostluklar
ihanetler, savaþlar, karanlýklar üzmüyorsa
ve utandýrmýyorsa yoksulluklar
ben yokum

erdem bu denli küçükse
ve bu denli büyükse yalanlar
hayaller yoksa
umutlar yoksa
çiçek açmýyorsa sevda bahçeleri
özlemi anlatmýyorsa karanfil
ben yokum

yaþam dediðiniz
zamaný tüketmek
maviyi kirletmek
yiyip içip yan gelip geðirmekse
küfretmekse sizden olmayana ana avrat
doðru dostum ben aykýrýyým

varsýn sizin olsun
marklar, arabalar, dolarlar
sizin olsun, konfor lüks
þan, þöhret, mevki

bana bir dilim þiir
bir nebze sevgi yeter

yeter
bir içten gülüþ
bir tutam düþ
ve güneþin yedirengi


Nuri CAN
Kaytl
 

Sorry, the copyright must be in the template.
Please notify this forum's administrator that this site is missing the copyright message for SMF so they can rectify the situation. Display of copyright is a legal requirement. For more information on this please visit the Simple Machines website.